Dag 15: Key West

De lucht ziet er vandaag al heel wat blauwer uit en na een uitgebreid ontbijt zetten we koers naar het centrum van Key West.

De vele mooie gekleurde huisjes, Duval Street, the Southernmost point en Mallory Square zijn hier de grote trekpleisters.

En ook Ernest Hemingway heeft hier een aantal jaren gesleten in dit huisje tussen de palmbomen.  Momenteel is er zelfs een contest aan de gang om zijn dubbelganger te vinden in de lokale pub "Sloppy Joe's".

's Avonds schepen we in voor een Catamaran-tocht van 3 uur met o.a. Dolphin spotting, snorkling en Sunset...dat belooft...onze boot is de linkse ;-)

Onze kapitein is een broekventje van "wij schatten" 25-26 en met zo'n 40 man aan boord is het eigenlijk toch wel vrij krap op de catamaran.  Wij zitten zo wat op de eerste rij, met voor ons op het dek een familie Fransen.  Het water gutst constant in ons gezicht en na enkele minuten zijn we al kleddernat...maar bij zulke hete temperaturen (40° Celcius), brengt dit een welkome verkoeling.

Tot plots de golven groter worden en een grote golf gans het voordek overspoelt.  We zien de familie voor ons helemaal over het dek glijden, bijna het water in en de kapitein roepen dat iedereen zich snel naar het achterste van de boot dient te begeven om tegengewicht te geven.  Wel, ik denk dat we nog nooit zo snel rechtgesprongen zijn in ons ganse leven.  

De kapitein en zijn hulpje (een ferme jongedame) duiken de catamaran in om snel water te gaan ruimen in het ruim en intussen horen we constant alarmen afgaan...ik moet de sfeer aan boord zeker niet verder beschrijven...hysterische kinderen, mensen die zich afvragen of de boot gaat zinken en de dees die vloekt voor duizend, godvermiljaar, nee eh, ik heb geen zin om zo ver te zwemmen...

Gelukkig stabiliseert de boot (en de alarmen) en kunnen de slippers en zwemvliezen die overboord waren gevallen, opgevist worden.  Vanaf nu blijft iedereen wijselijk achteraan de boot zitten, wat een avontuur...

De dolfijnen die intussen waren toegesneld, maken gelukkig heel wat goed en we kunnen toch zo'n 6-7 tal dolfijnen in de buurt spotten.  

Vandaar gaat het richting snorkel-terrein...en de Brabantjes springen allemaal gewillig in het water om wat plaatselijke tropische vissen te spotten.  De buit valt wat tegen, maar na ons Egyptisch snorkelavontuur zijn we natuurlijk al heel wat gewoon.

Net voor zonsondergang varen we terug naar land om zo nog wat spectaculaire plaatjes te kunnen vastleggen en zeg nu zelf, wat kan tippen aan zo'n mooi kleurenpalet...

Het was alvast een onvergetelijk avontuur in Key West alvorens morgen koers te zetten naar Miami voor nog 3 daagjes sun and fun, hoewel, wil de zon nog wel mee?

Dag 14: Key Largo - Key West

Vandaag wordt weer een luie dag, met eerst 2 uurtjes voor de boeg van Key Largo naar Key West.

Tegen de middag komen we aan op het meest zuidelijke punt van de (Continentale) Verenigde Staten.  Hier zitten we op zo'n 90 mijl van Cuba, jaja de sigaren zijn al te ruiken en op 115 mijl van Miami.

Water genoeg met aan de ene kant van het eiland de Atlantische Oceaan en aan de andere kant de Golf van Mexico, maar toch, ook van boven komt het water weer naar beneden gegutst... de laatste dagen toch wel zeer onstabiel weer, maar de temperatuur blijft wel rond de 35°.

We blijven vandaag rond het zwembad hangen en gaan morgen wat citytrippen en Dophin Cruisen by Sunset.

Dag 13: Sanibel - Everglades - Key Largo

Vandaag zetten we koers van Sanibel naar Key Largo, maar natuurlijk niet zonder een tocht door de natuurpracht van de Everglades.

Eerst een dikke 2 uur met de auto langs de snelweg dwars door dit natuurpark, om dan te belanden in the middle of nowhere voor ons avontuur in de Everglades...gisteren nog snel een privé-airboat gereserveerd online (thank god dat Tripadvisor en vooral Wifi bestaan ;-)...garant voor anderhalf uur avontuur tussen de alligators.

Nog voor we aankomen gaan de hemelsluizen al open, maar dat deert ons niet, want wij zijn voorzien van regenjassen (zelfs Albien heeft een Mickey-regenjas dienen aan te schaffen, na 20 likes op Facebook zal hij hem zeker showen, dus liken die handel ;-)).  Alligators houden immers niet van tropische temperaturen en komen pas buiten bij wat regen.

Zo'n airboat is toch wel bijzonder...kijk zelf maar en hij kan eigenlijk nog vrij snel over het water glijden (varen kan je het amper noemen, want hij gaat zelfs over riet en gras).  Onderweg komen we dankzij onze captain heel wat te weten over de fauna en flora van de Everglades, maar vooral over alligators.

En we zijn nog maar 2 minuten vertrokken of de eerste mini-alligator komt al tevoorschijn...we zijn al tevreden.

En even later zien we zelfs een prachtexemplaar op het droge, wauw...bangelijk.

De eerste minuten zijn best wel spannend, want wij hadden niet gedacht dat een airboat zo'n vaart kon nemen. 

Onderweg ook nog een gestrande airboat te hulp mogen schieten...gelukkig waren wij het niet (op deze 13e dag van onze vakantie)...maar ligt het ongeluk niet om een hoekje? (lees meer hierover op dag 15...).

Ondanks het onweer dat even verder op de loer lag, hebben we deze boottocht toch droog gehouden, dankzij onze Captain die de donkere onweers- en bliksemwolken steeds nauwlettend in de gaten hield.

En van de Everglades gaat het naar de "tropische" Keys - tenminste zo zou het moeten zijn :-(

De regen gutst met bakken uit de hemel, levert wel spectaculaire plaatsjes op.

Maar eens aangekomen op Tavernier (naast Key Largo) klaart de hemel op en komt er weer een nieuwe vriend tevoorschijn...een grote hagedis, een kameleon?  

En krijgen we ook een mooie regenboog te zien vanop ons terras.

We sluiten de dag af in een lokaal restaurantje...super lekker en gezellig, mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm.

Dag 12: Sanibel

Vandaag genieten we opnieuw van een dagje strandplezier.  Sanibel is bekend als het schelpen-eiland op een boogscheut van Ft Myers.

We maken er een luie ochtend van en gaan in de vroege middag wat zonnekloppen en schelpjes rapen op het strand.

 

Moeten er nog schelpen zijn???

De kids dobberen rond in het warme water en mama zoekt verkoeling aan het strand met de beentjes in het water, resultaat: 2 verbrande benen tegen de avond :-(

's Avonds nog even een bezoekje gebracht aan de vuurtoren op Sanibel en wie kwamen we daar totaal onverwacht tegen...

...deze trage viervoeter...hoewel we onze mening hierover dringend moeten herzien, kijk maar naar het filmpje...

Sanibel was werkelijk een paradijs... hopelijk kunnen onze verzamelde schelpjes nog in de valies bij terugkeer naar België.

Morgen zetten we koers naar de Everglades voor een tochtje met een privé-airboat en om een nieuwe sacoche voor mama uit te gaan kiezen :-)

Dag 11: St Petersburg (Dali museum) - Sanibel

In St. Petersburg hebben we speciaal een tussenstopje ingelast voor een bezoek aan het Dali-museum, één van onze favoriete kunstenaars.  Reeds 16 jaar geleden bezochten we dit museum in Florida, intussen zijn we natuurlijk ook al in Figueres geraakt en misschien daarom lijkt het museum hier tegenwoordig een beetje een tegenvaller te zijn.

Maar het geeft ons toch de gelegenheid om onze kids even onder te dompelen in het surrealisme en hen wat interesse voor cultuur bij te brengen.

Toch een aantal bekendere werken kunnen bewonderen...

en een kiekje met the one and only Mr. Dali himself

Natuurlijk kan ook de obligate merchandising niet ontbreken...il maestro himself zou zich waarschijnlijk omgekeerd hebben in zijn graf.

En van hieruit gaat het richting Sanibel over een hoop bruggen en wegen, toch weer een tocht van zo'n 2 uur.  Met tijd voor een tussenstop om een hoopje heilige grond voor onze Metal vriend mee te scharrelen uit Tampa.

 

En zo komen we in de namiddag aan in onze cottage "Colony Inn" voor de komende 2 nachten... werkelijk idyllisch...

Dat wordt zalig wegdromen vannacht...